GAPS: "A (SMALL.. BIG?) GAP
Hot n cold, baby!So, here it goes. There are times that in your relationship with someone, whatever special connection it is that you have, a friend or a lover, you get to taste hot and cold moments. Hot, when you feel like you can consider one another a body part that you certainly can't work magnificently without the other, and cold when you've considered living without the other as eating ice cream under the hot sun, delicious! Gaps begin in the latter parts...
the cold, hard, shaky gaps.
Communication is a word as simple as HI and HELLO. That's where friendship starts. But for a friendship to last, it is way complicated than that.
Communication is an exchange of words wherein people try to create a clearer and deeper understanding. It is so important that good and lasting friendships depend on a very good communication. A friendship without communication is a non-existing thing. Less communication, on the other hand, that's where gaps start.
Gumala nanaman ako ngayong araw na to and I've had this day to deal with a lot of misunderstandings. HOT AND COLD nga, katulad ng sinabi ko. I have to tell you the controversial yet funny Winstar eksena.
Nakasakay kami sa Winstar at ang ingay-ingay namin. Not to the point that you'll curse us for breaking your eardrums, pero the type na, nagkakagulo na nga yung driver and the other girl paying fare, nakikigulo din kami. Here goes my paraphrased convo.
JN: Kuya, bayad po. (Nag-abot ng bente.) Dalawa. Yung isa, yung nandiyan sa harap.
MANONG: Ilan to?
DANILO: Dalawa daw po. Yung isa, nakaupo sa harap.
LADY: Kuya, bayad po. Magkano po ba hanggang Royal? (Nag-abot din ng 20pesos)
MANONG: Otso lang sa Royal. Ilan tong bente?
CESS: Otso lang pala sa Royal, bakit ten pesos yung pinabayad satin?
LADY: Isa lang po, sa Royal.
JN: Kuya, dalawa po yan.
DANILO: Yung isa po, nakaupo sa harap.
(Si Manong, nag-abot ng four pesos na sukli.)
LADY: Manong bakit kulang yung sukli ko? Pakibalik nga sa kanya yung sukli.
DANILO: Kuya, kulang daw po yung sukli nung bente sa Royal.
MANONG: Ilan nga uli yung bente kanina?
JN: Dalawa po.
DANILO: Pati daw po yung nakaupo sa harap.
(Napansin naming nakakairita na si Danilo. HAHA.)
LADY: Wala bang barya? Eto na lang manong o, sakto. (Nag-abot na ng saktong 8)
(Si Manong, pagkakuha ng sukling isinoli sakanya, pinalitan at ginawang 12, dahil yun ang tamang sukli.)
MANONG: O, eto na yung sukli nung bente sa Royal.
RYAN: Kuya, sakto na yung binigay niya, isoli niyo na lang daw yung bente.
MANONG: Eto na yung sukli o, pakiabot na lang.
OMAR: Kuya, nagbayad na siya ng 8 kanina.
DANILO: Pinalitan na niya yung binayad niya. Isoli niyo na lang po yung bente.
Sinoli ni Manong ang bente... Nang may tumayong matanda at nagsalita bago bumaba,
MATANDA: Ang iingay niyo kasi, panu magkakaintindihan?
Nang nakababa...
OMAR: Eh public vehicle to eh, anong gusto niya? Kung ayaw niya ng maingay wag siyang sumakay dito..
RYAN: Maingay pala eh, edi magtakip siyang tenga!
AKO: Kaya siguro bumaba na, natakot. HAHA.
OMAR: Public vehicle to e, Hello?? Sigurado may mag-iingay.
(Tawanan ang lahat, pero napapansin namin, tawa padin ng tawa si Julian at JN. Nang bumulong si Julian..)
JULIAN: Hindi yung matandang bumaba yung nagsalita.... Itong katabi ko...
(Nagulat kami, all this time, alam namin yung bumaba yung nagsalita kaya nagsasatsat kami.. Nanahimik na lang ako sa hiya. Hanggang sa nakaabot yung bulong na yun kay Omar.)
OMAR: OH??? SIYA PALA YUNG NAGSALITA?? SORRY, HINDI KO ALAM!
(Sobrang lakas. Lalo naman kaming nagulat. HAHAHA.)
KAMING LAHAT: SSSSSSH.
(Nakatungo na kaming lahat. Natakot kami na baka magsalita uli yung matanda.)
(Akala naman ni Omar dun sa bulong, yung katabi daw niya yung nagsabi. Antapang pa eh.)
OMAR: Ay. Siya ba?? Siya pala. Akala ko sabi niyo yung katabi ko.
(HAHAHAHA. TAWA NA LANG. Nakakahiya sa matanda. Hanggang sa bumaba siya, tumatawa padin kami. HAHAHA.)
CESS: Kuya, yung sukli namin.
AKO: Oo nga, Kuya. Otso lang pala sa Royal. Sa Starbucks lang din naman kami.
DANILO: Eh magkaiba nga daw yun.
AKO: Ang epal mo.
LADY: Kuya, dito na lang ako bababa. (telling it in the not unloading zone)
(Nung pababa na yung babae, biglang umandar si kuya.)
KAMI: Kuya, sandali lang daw!
MANONG: Hindi naman babaan yan. Ay sus. Dun pa ang babaan.
LADY: Eh kuya sabi niyo naman, okay na dito e.
MANONG: Maghintay kasi kayo. Hindi naman kayo umiimik. Kaya nga kayo may boses para magsalita eh..
LADY: Sabi ko, dito na ko bababa eh. Akala ko naman pwede, dahil hininto niyo naman.
KAMI: Boses pala eh. Kuya yung sukli namin..
(Wala padin..)
KAMI: Kuya. Yung sukli naming bababa ng Starbucks.
(Wala padin..)
KAMI: Kuya. Asan na po yung sukli?
(Wala padin)
KAMI: Kuya, Sukli namin.. 10 pesos po yun..
(Ayun. Binigay din. Parang nagbibingi-bingihan.)
That was a HOT, and a COLD, in the middle communication. Just look at what misunderstandings bring us. Magulo talaga ang Earth. Kaya sa friendship, importante na you talk about your lives. You share your life, he'll share his. Quits lang. Kaya nga friends diba, whatever you have to share, friends will surely understand. Anghirap naman na lost ka lang lagi sa mga pangyayari like a ghost in the daylight, diba? Bakit ka matatakot na mag-open when you have your friends that you trust? If you're scared to trust, then you're scared of the thought of friends.
Mahirap din kasi para sa isang kaibagan, na walang alam sa iyo. How can you deepen the bond? How can you say that you've reached far in your friendship kung walang sharing? Kung puro keep to yourself na lang ang nangyayare? Sometimes I feel, I am just a friend who is there to laugh with you. Hanggang dun lang. Anything beyond jokes and trips, I don't know anymore.
Just think of how sad one-sided friendships are. You keep on telling them your lives because you believe that it'll get easier if they carry the load with you, but when it's their issues and their problems, they keep themselves away. The barriers start to appear out of nowhere. I don't understand why it's supposed to be like that. I thought we can talk about anything, but just look at me, I'm lost at your life map. Open up, my friend. I wait for it to happen. I know things about you, but I am not sure if I really know you. I know we have private lives, pero it's just sad that you've become so private that I don't know anything to talk about if we're alone together. Sad yet true.
** Palits! Thank you for the Venti frappe. :D
** Nga pala! Nakita ko crush ko. He was walking at the other side of the road and we are going the opposite directions. Hindi ko nga lang siya nakita ng mabuti... You know why??
May epal kasing truck ang humarang saming dalawa! So sad. HAHA.
** I just bought a Naruto Shippuden dvd, I am excited to watch later. :D
Toodles, luvs!
Labels: funny, issues, life